tumblr visitor stats

          เสียงกระทืบเท้าอย่างเกรี้ยวกราดลั่นจนปฐพีสะเทือนทันทีที่ยักษ์หนุ่ม “อินทรชิต” ย่ำ ลงในสวนขวัญ เขาปราดดวงตาพิศภาพต้นไม้ใบหญ้าแหลกพินาศอย่างน่าอดสูแล้วก็ยิ่งนึกแค้น ตัวการก็ไม่ใช่ใครเลย ลิงขาวตัวแสบที่นอนเท้าคางสบายใจอยู่ในพลับพลานั่นเอง

           นิสัยไพร่ชอบหาเรื่องไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ หนุมาน

            ลิงขาวยังยิ้มร่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            เขายันกายลุกขึ้นนั่งห้อยขาทั้งสองข้างอย่างสบายอารมณ์ แต่ยิ่งแสดงกิริยาลั๊นลามากขึ้นเท่าใด อีกฝ่ายก็ดูจะยิ่งเดือดดาลมากขึ้นเท่านั้น

            “ไม่คิดจะพูดอะไรเลยรึไง!

            “ก็....

            ลิงขาวเอียงคอนิดหนึ่งอย่างน่ารัก

            “ลูกพี่เป็นใครเหรอ

            ใบหน้าของอินทรชิตแดงจัดขึ้นมาด้วยความโกรธทันที!

            เขากระทืบเท้าจนเสียงลั่นแล้วชี้นิ้วปราดไปยังใบหน้าหล่อเหลาของฝ่ายตรงข้ามและย่ำตรงเข้าไปหาอย่างเดือดดาล

            “ไอ้ลิงไพร่! แกคิดจะเอ่ยวาจาชั้นต่ำดูถูกใครก็หัดมีขอบเขตเสียบ้าง!

            หนุมานยังคงนั่งยิ้มทำตาปริบๆ มองปลายนิ้วที่บัดนี้จ่ออยู่จนเกือบจะชิดใบหน้า สักพักจึงวาดสายตาขึ้นไปยังยักษ์หนุ่มที่หอบหายใจอย่างโกรธกริ้ว

            “โทษนะลูกพี่ เค้าไปดูถูกตะเองตอนไหน แค่บอกว่าไม่รู้จักก็แนะนำตัวมาซี่

            ลิงขาวตัวแสบก้มลงมามองที่ปลายนิ้วชี้ของบุรุษเบื้องหน้าอีกครั้งและนึกสนุกจะอ้าปากงับจนอีกฝ่ายต้องชักหลบพัลวัน

            “ก...แก!

           อินทรชิตกระโดดถอยหลบไปสองส