tumblr visitor stats

            ลมเย็นยามค่ำหอบเอากลิ่นสุคนธมาลย์รัญจวนมาแตะจมูก แม้คืนนี้จะมืดสนิทและเย็นสบายแต่ไม่ได้ช่วยให้ทศกัณฐ์ผ่านราตรีต้องสาปไปได้อย่างราบรื่นแม้แต่น้อย

พญายักษ์รวบรวมสติเพื่อหยุดความกระหายลงให้ได้ แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ไม่เป็นผล ทั่วกายทรมานราวกับถูกทิ้งไว้กลางทะเลทราย แม้เวลาจะย่ำค่ำมากแล้วแต่ก็ไม่สามารถข่มตาหลับได้เลย จึงคิดว่าไปสรงน้ำให้รู้สึกเย็นใจลงหน่อยดีกว่า แม้จะดื่มไม่ได้แต่หากได้แช่กายกลางน้ำคงรู้สึกดีขึ้น คิดดังนั้นจึงลุกออกจากตั่งนอนและตรงไปยังท่าสรงอย่างร้อนรน

0                      0                      0                      0                      0                      0

ความเย็นของลมในคืนเดือนมืดไม่ช่วยให้ความรู้สึกร้อนรนในใจขององค์รามดับลงได้ เขาลุกออกจากที่บรรทมมาเดินเล่นรับลมจนกระทั่งเลยมาถึงศาลาพักสำหรับล่าสัตว์ มหาบุรุษทรุดกายลงนั่งแล้วจึงคิดว่าเอนกายพักนอนเสียที่นี่ดีกว่าเพราะยามอยู่บนที่นอนไม่ว่าจะพลิกกายอย่างไรก็หลับไม่ลงเสียที เรื่องที่ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดคือคำถามว่าเขาคล้ายสตรีขนาดนั้นเชียวหรือ แม้จะดูไม่มีสาระ แต่ลึกๆ ก็กลัวเหลือเกินว่าความเป็นบุรุษในกายของเขากำลังจะผิดเพี้ยนไป

บ้าจริง เพราะเจ้าแท้ๆ เลยพิเภก

ชื่อของบุรุษที่ต้องศรหลุดออกจากปาก ไม่ทันที่จะได้คิดอะไรต่อ เสียงใบไม้ไหวไม่ไกลนักทำให้มหาบุรุษกระชับพระขรรค์ข้างกายไว้แนบตัว หากเป็นสัตว์ป่าตามกลิ่นเขามาก็ดี จะได้ฆ่าเสียให้หายหงุดหงิดใจหน่อย แต่เมื่อคิดว่าอาจจะเป็นบุรุษที่เขาคิดถึงอยู่ก็ได้ หัวใจก็เต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ

ริมฝีปากที่เม้มแน่นสั่นระริก หลังจากคิดอยู่ครู่ใหญ่จึงตัดสินใจเปล่งวาจา

นั่นเจ้ารึเปล่า พิเภก

เสียงใบไม้ไหวหยุดลงทันที ฝ่ายองค์รามจึงกระชับพระขรรค์แน่นขึ้นและคิดว่าถ้าไม่ใช่สัตว์ร้ายก็เห็นทีจะเป็นโจรป่ามากกว่า