tumblr visitor stats

ลิงขาวเหาะมาถึงอาศรมพระนารถฤาษีที่เขาโสฬสด้วยสภาพสะบักสะบอม ก่อนหน้าที่จะเข้ากรุงลงกาเพื่อนำพระธำมรงค์และสไบไปมอบให้นางสีดา เขาได้แวะที่นี่และลองดีกับฤาษีที่กล่าวกันว่ามีฤทธิ์มากหนักหนาแต่สุดท้ายก็พ่ายแก่ปัญญาจนต้องกล่าวขอขมาเป็นการใหญ่ ตอนนี้เขามีปัญหาหนักคือพยายามดับไฟที่หางเท่าไรก็ไม่สำเร็จ คนเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุดและน่าจะพึ่งพาได้ก็เห็นจะเป็นพระนารถฤาษีนี่แหละ

เสียงย่ำแผ่วเบาค่อยๆ ดังเข้าไปด้านในอาศรม ลิงขาวมองเห็นฤาษีกำลังบำเพ็ญพรตอยู่ก็ดีใจจะวิ่งเข้าไปกอด

หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะไอ้ลิงป่า!”

เสียงกำราบดังลั่นจนหนุมานรีบเบรกและนั่งลงเจี๋ยมเจี้ยม เขามองดูพระฤาษีที่กำลังเดินออกมาพร้อมกับไม้เท้าในมือแล้วก็คิดว่าโดนแน่ซึ่งก็โดนจริงๆ นารถฤาษียกไม้เท้าขึ้นเคาะกะโหลกจนหัวปูดแล้วจึงค่อยนั่งลงถามสารทุกข์สุกดิบ

เป็นยังไงล่ะไอ้ลิงป่า เอาของไปให้แม่หญิงของเจ้าสำเร็จมั้ย

หนุมานพยักหน้าทั้งที่มือยังกุมหัวอยู่ เขาจ้องตรงมาเบื้องหน้าอย่างเง้างอน ที่จริงแม้จะได้ชื่อว่าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรกลางเขา แต่นารถฤาษีก็ไม่ใช่ชายแก่อย่างที่คนทั่วไปคิดกัน ออกจะท่าทางเหมือนหนุ่มเจ้าสำราญที่เสพติดการนั่งกรรมฐานเพื่อให้หยั่งรู้ด้วยซ้ำ ใบหน้าดูกวนๆ รับกับเคราเท่ๆ และแว่นตาดูมีวิชาความรู้ แต่ความที่นิสัยชอบพูดแบบปากตะไกรจึงอยู่ในสังคมไม่ได้เลยต้องออกมาปลีกวิเวกอยู่ในอาศรมกลางป่าเขาเช่นนี้

แล้ววันนี้มาหาข้าที่อาศรมมีธุระอะไรอีก

ลิงขาวหยิบหางตัวเองซึ่งยังติดไฟขึ้นมาให้ดู

ท่านฤาษีดูนี่สิ เค้าแช่น้ำอยู่นานสองนานก็ไม่เห็นจะดับซักที เลยมาถามว่าพอจะรู้วิธีดับไฟบ้างไหม

นารถฤาษีหยิบหางมาแล้วเป่าเหมือนเทียนวันเกิดและเห็นว่าไม่ดับจริงๆ

ไฟอะไรทำไมมันไม่ดับ

ก็ไฟจากหอกแก้วสุรกานต์ของทศกัณฐ์น่ะสิท่านตา

ใครตาแกวะ!”

โครม!

หนุมานโดนนารถฤาษียันโครมทันทีที่พูดคำแสลงหู จะว่าไปเมื่อครู่เขาเกิดนิมิตเห็นกรุงลงกากำลังอลหม่านเนื่องจากไฟไหม้รุนแรงถึงขนาดต้องพาเอาบรรดาพระญาติทั้งหมดขึ้นรถเหาะหนีไปอยู่บนเขาสัตนา ตอนนี้เห็นว่าโดนเผาวอดวายจนจะราบเป็นหน้ากลองอยู่แล้ว

หรือว่า...คนที่เผากรุงลงกาก็คือเจ้า

เค้าเปล่าเผาซะหน่อย แค่พยายามจะดับไฟแต่ไม่ยอมดับซักที สุดท้ายไฟก็เลยติดไปทั่วอย่างที่เห็นนั่นแหละ ว่าแต่ไฟนี่จะดับได้ยังไงล่ะท่าน

จะไปรู้เรอะ!”

อ้าว

หนุมานอ้าปากเหวอในความอินดี้ของฤาษี

บุรุษสูงโปร่งยันกายลุกขึ้นเดินไปทางห้องเก็บยาสมุนไพรและค่อยๆ หายาที่น่าจะช่วยสมานแผลไฟไหม้ได้เนื่องจากทั้งกายของหนุมานพุพองจากแผลไฟอาคมลวก เรื่องนี้น่ะพอช่วยได้ แต่เท่าที่ได้ยินมาไม่เคยมีใครดับไฟจากหอกแก้วสุรกานต์ได้เลยดังนั้นจึงไม่รู้จะช่วยอย่างไร

ลิงหนุ่มหยิบหางตัวเองมามองดูด้วยน้ำตาซึม

สงสัยต้องตัดหางทิ้งซะแล้วมั้งเนี่ย

เขานึกถึงภาพอินทรชิตที่พยายามจะเอามือมาช่วยดับไฟจนถึงขนาดมือพุพองแล้วก็คิดถึงขึ้นมาเป็นกำลัง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเอามือที่บวมแดงของพญายักษ์ข้างนั้นมาเลียให้หายเจ็บ แต่ไม่ใช่แค่เลียมือ...เค้าจะเลียให้ทั่วตัวเชียว โดยเฉพาะตรงจุดยุทธศาสตร์เนี่ยจะทั้งเลียทั้งอมให้อิ่มท้องไปเลย ฮุๆๆๆๆ

ระหว่างที่จินตนาการเรื่องลามกก็เผลออมหางตัวเองเข้าไปโดยไม่รู้ตัว เมื่อนึกได้และดึงหางออกมาจากปาก

อ้าว...ดับแล้วง่ะ

หา!”

พระนารถฤาษีวิ่งเข้ามาดูอย่างแปลกใจ

ตกลงแค่อมก็ดับเรอะ ไม่น่าเชื่อว่าไฟที่ร้อนมีและมีฤทธิ์ขนาดนั้นต้องใช้วิธีอมเข้าปากถึงจะดับ นึกไม่ถึงเลยจริงๆ

พญาวานรดีใจเริงร่างเป็นการใหญ่ เขาลุกขึ้นมากระโดดหอมแก้มนารถฤาษีและกล่าวลาก่อนจะเหาะจากไปอย่างรวดเร็วเนื่องจากมีนัดกับองคตและชมพูพานที่เขาเหมติรัน

0                      0                      0                      0                      0                      0

เพลิงอัคคีที่ลุกท่วมกรุงลงกาซึ่งเคยงดงามดั่งวิมานพระอินทร์ดูจะไม่ดับลงโดยง่ายเนื่องจากต้นเพลิงคือไฟที่มาจากหอกแก้วสุรกานต์ที่ทรงอานุภาพเสียด้วย ทศกัณฐ์สั่งให้ทหารพาพระญาติและบรรดาสนมของตนขึ้นบุษบกแก้วไปหลบอยู่บนยอดเขาสัตนาเสียก่อน แต่หลังจากที่พยายามเรียกฟ้าเรียกฝนเท่าใดก็ดับไม่สำเร็จ พิเภกอนุชาผู้ชาญฉลาดก็ไม่อยู่ให้ปรึกษา ทางเดียวที่พอจะนึกได้ปัจจุบันทันด่วนเช่นนี้คงเป็นการขอความช่วยเหลือจากเทวดา

ข้าขออัญเชิญพระพิรุณโปรดจงโปรยธาราห่าใหญ่มาช่วยดับให้สิ้นเชื้อไฟ อัญเชิญพระพายพัดเอาขี้เถ้าดินตะกอนลงท้องน้ำไปให้หมด และอัญเชิญพระวิษณุโปรดบันดาลให้ราชฐานที่เคยงดงามดั่งวิมานกลับคืนมาดังเดิมด้วยเถิด!”

เสียงทุ้มหนักกล่าวกลางเปลวไฟที่ลุกโหมกระหน่ำรอบตัว บัดนี้มีเพียงทศกัณฐ์ตนเดียวเท่านั้นที่ยังอยู่ในเมืองที่กลายเป็นทะเลเพลิง ทันทีที่ร่ายบทอัญเชิญจบ เทวดาทั้งสามก็ปรากฏองค์เบื้องหน้า

เราจะสั่งให้ฝนโปรยลงมาดับไฟในราชธานีของเจ้าก็ได้ แต่เจ้าจะต้องคำสาปหนึ่งประการ

พระพิรุณกล่าวซึ่งพญายักษ์ก็ยอมแต่โดยดี

เมื่อไฟดับ เจ้าจะกระหายน้ำและทรมานจนแทบขาดใจ เดินหาน้ำที่ไหนก็จะแห้งเหือดไปหมด คำสาปนี้จะถูกถอนไปเมื่อใดที่มีคนที่ห่วงใยเจ้าอย่างแท้จริงปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

ทศกัณฐ์รับคำพรและคำสาปอย่างเต็มใจ เขาคิดว่าอย่างไรเสียก็ต้องมีบริวารรอบกายคนใดสักคนแน่ๆ ที่รักและห่วงเขาจริง

เราจะสั่งให้ลมพายุพัดพาขี้เถ้าดินตะกอนลงน้ำให้หมดก็ได้ แต่เจ้าจะต้องคำสาปหนึ่งประการ

พระพายกล่าวซึ่งพญายักษ์ก็ไม่ได้มีท่าทีขัดเคือง

เมื่อขี้เถ้าถูกพัดพาไปหมด กายเจ้าจะถูกสาปให้อิทธิฤทธิ์พญายักษ์ถูกพัดพาไปด้วย เจ้าจะกลายเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา คำสาปนี้จะถูกถอนไปเมื่อใดที่มีคนห่วงใยเจ้าอย่างแท้จริงปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

แม้จะรู้สึกแสลงใจที่ต้องถูกสาปให้ไร้ฤทธาและกลายเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำราวกับมดปลวกเช่นมนุษย์ แต่ทศกัณฐ์รับคำเช่นเดิม

เราจะนิมิตเมืองใหม่ให้งดงามดังวิมานพระอินทร์เช่นกรุงลงกาเดิมให้เจ้าก็ได้ แต่เจ้าจะต้องคำสาปหนึ่งประการ

พระวิษณุตรัส ครั้งนี้พญายักษ์ตั้งใจฟังเป็นพิเศษเนื่องจากเป็นคำขอที่ดูจะยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาสามคำขอ

เมื่อราชธานีลงกาที่งดงามดั่งวิมานสร้างสำเร็จในอีกเจ็ดวัน ระหว่างนี้นี้หัวใจเจ้าจะถูกสาป หากเจ้าพบคนที่ห่วงใจเจ้าอย่างแท้จริงปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้า หัวใจของเจ้าจะตกเป็นของคนผู้นั้นถึงขนาดยินดีตายแทนได้ หัวใจของเจ้าจะกลายเป็นทาสคนผู้นั้นตลอดในชาตินี้ คำสาปนี้จะถูกถอนไปเมื่อใดที่เมืองลงกาใหม่เสร็จสิ้นซึ่งก็คืออีกเจ็ดวันข้างหน้า

ทศกัณฐ์เหงื่อตก สมเป็นเทวดาชั้นสูงจริงๆ หากเขารับพรจากพระวิษณุ นั่นหมายความว่าเขาจะต้องไม่ให้ใครมาห่วงใยตนเลยตลอดเจ็ดวันไม่อย่างนั้นก็จะต้องตกเป็นทาสชีวิตคนผู้นั้นไปจนกว่าจะตายจากกัน ซึ่งหมายถึงว่าเขาจะต้องทนทรมานจากการกระหายและไร้ฤทธิ์กลายเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาตลอดเจ็ดวันอย่างนั้นหรือ

เป็นข้อแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรมดี ข้าตกลง

พลันเทวดาทั้งสามก็ประทานพรดับไฟ พัดพาเถ้าถ่าน และสร้างกรุงลงกาใหม่ขึ้นทันที ระหว่างนี้พิเภกที่เพิ่งกลับมาจากการแปลงกายไปหาพระรามก็เจอพระเชษฐาเข้าโดยบังเอิญ

ท่านพี่! เกิดอะไรขึ้นกันแน่!”

พิเภกน้องรัก เราอัญเชิญให้เทวดามาช่วยสร้างเมืองลงกาใหม่และสั่งให้ทุกตนอพยพไปอยู่บนยอดเขาสัตนาแล้ว น่าจะเสร็จในเจ็ดวัน แต่ระหว่างนี้เราต้องคำสาปให้เจอใครไม่ได้ อีกเจ็ดวันเราจะกลับมาแน่นอน

ความกระหายแล่นริ้วเข้ามาถึงในลำคอทำให้ทศกัณฐ์ทราบว่าคำสาปกำลังเริ่มจะเป็นผล เขาลาพิเภกอย่างรวดเร็วและเตรียมเหาะหนีเข้าป่าไปเนื่องจากรู้ว่าอนุชาของตนรักและเป็นห่วงตนอย่างแน่นอน เขาไม่ปรารถนาจะมอบดวงใจให้ใครแม้แต่อนุชาที่สมัครรักใคร่และภักดีกับตนก็ตาม แม้จะเคยถอดดวงใจไปฝากไว้ที่ฤาษีโคบุตรแล้วแต่ก็ยังวางใจไม่ได้ หากกลายเป็นมนุษย์ก็หมายถึงมีสิทธิ์ตายได้ทุกเมื่อ

แม้จะยังงงงวยกับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่พิเภกก็รับคำโดยไม่ได้ถามความอะไรเพิ่มเติม

0                      0                      0                      0                      0                      0

ณ เขาเหมติรัน องคตและชมพูพานสองพี่น้องบุตรและบุตรบุญธรรมของพาลีนั่งรอลูกพี่ใหญ่หนุมานอย่างไม่เป็นสุข ยิ่งเมื่อได้ยินข่าวว่ากรุงลงกาถูกไฟเผาเสียวอด ทั้งสองก็ยิ่งนั่งไม่ติดเพราะเชื่อว่าลูกพี่ใหญ่ของเขาต้องเป็นต้นเหตุแน่ จนในที่สุดเมื่อร่างสะบักสะบอมของหนุมานกลับมาถึง ทั้งสองจึงดีใจเฮฮาเป็นการใหญ่

นึกว่าพี่ใหญ่จะเสียท่าทศกัณฐ์ไปแล้วซะอีก

ชมพูพานกล่าวอย่างเป็นห่วงพร้อมกับหยิบสำรับยามาช่วยทำแผลรอบกายให้อย่างรวดเร็ว ชมพูพานเป็นวานรกายสีหงส์ชาดแดงสด มีกำเนิดจากเหงื่อของพระอิศวรเป็นลูกเลี้ยงของพาลีและมีความรู้ในเรื่องหยูกยา จึงทำหน้าที่เหมือนเป็นแพทย์สนามประจำทัพของพระราม

ข้าน่ะไม่กลัวพี่ใหญ่จะเสียท่ายักษ์หรอก แต่กลัวจะมัวแต่สนุกอยู่กับสาวๆ จนลืมภารกิจตามหาแม่หญิงสีดาน่ะสิ

องคตแหย่ องคตเป็นพญาวานรกายสีเขียว เป็นบุตรของพาลีกับนางมณโฑซึ่งปัจจุบันเป็นมเหสีเอกของทศกัณฐ์ ตอนที่นางมณโฑตั้งครรภ์องคตเป็นช่วงที่หล่อนหนีทศกัณฐ์ไปอยู่กับพาลี ความที่ง้อเท่าไรเมียก็ไม่ยอกคืนดีด้วย ทศกัณฐ์จึงให้ฤาษีอังคัตช่วยเจรจาจนสุดท้ายนางมณโฑก็จำใจกลับ พาลีเสียใจมากจึงขอลูกที่ยังอยู่ในท้องนางไว้ ฤาษีอังคัตจึงผ่าท้องนางมณโฑนำลูกในท้องไปฝากไว้ในท้องแพะจนครบกำหนดคลอดจึงเกิดเป็นองคต ความที่เป็นคนมีวาจาน่าฟัง พูดให้คนคล้อยตามได้ จึงเป็นทูตชั้นดีของกองทัพพระราม

เมื่อทำแผลเสร็จแล้ว ลิงขาวก็ถอนใจเฮ้อและทำหน้าเหมือนกับคนมีปัญหาหัวใจอย่างไรอย่างนั้น สองลิงพี่น้องเห็นก็พอจะเดาได้ว่าเรื่องที่องคตแหย่ไปคงไม่ได้เกินความจริง

งวดนี้ได้ใครเป็นเมียล่ะพี่ใหญ่

องคตแซว

ไม่ได้เมีย แต่ได้เป็นเมียพญายักษ์น่ะ คนอะไรไม่รู้เท๊เท่

สองพี่น้องสะดุ้งเฮือกและแทบกรี๊ดจนสติไม่เป็นสมประดี ชมพูพานรีบวิ่งเข้ามาจับหน้าผากวัดไข้เป็นการใหญ่ ส่วนองคตก็เข้ามาจับมืออีกฝ่ายอย่างสั่นเทาพร้อมกับถามด้วยเสียงตะกุกตะกัก

พ...พี่ใหญ่ตกเป็นเมียใครมาเหรอ

อินทรชิตน่ะสิ แต่วันนี้ก่อนจะกลับเค้าขอให้อินทรชิตเป็นเมียสลับกันมั่ง แต่ทางนั้นไม่ยอมอ้ะ

ก็แหงล่ะซี่ โธ่...พญายักษ์ที่มีฤทธิ์มากเป็นที่เลื่องลืออย่างอินทรชิตเนี่ยนะจะยอมเป็นเมียพี่ใหญ่ ว่าแต่ที่ท่านตกเป็นเมียนี่แสดงว่าท่านก็...ก็...

องคตและชมพูพานกอดกันกลมเพราะกลัวว่าได้ยินคำตอบแล้วอาจจะเป็นลมไปก็ได้

ใช่ เค้าตกเป็นของอินทรชิตทั้งกายใจแล้วล่ะ

หนุมานยิ้มเขินเหมือนเด็กสาวแรกรุ่นและกระดี๊กระด๊าเขินอายผิดกับวิสัยเพลย์บอยยอดนักรัก ถึงแม้จะไม่ได้รุกรานไปจนถึงขั้นสุดท้าย แต่อย่างน้อยเรื่องกอดจูบลูบคลำก็กระทำครบกระบวนเรียบร้อยแล้ว เหลือก็แต่หาทางกลับไปสู่ขออย่างเป็นทางการ ความที่อินทรชิตมีศักดิ์ใหญ่กว่าก็ต้องเป็นสวามี ส่วนตัวเองแต่งเข้าเรือนก็ต้องเป็นภรรยา วุ้ย! ยิ่งคิดยิ่งจักจี้

สองพี่น้องพัดวีซึ่งกันและกันเนื่องจากรู้สึกเหมือนเลือดลมเดินไม่ดี เห็นดังนี้จึงคิดว่าควรรีบพาพี่ใหญ่กลับไปเฝ้าพระรามที่เขาคันธมาทน์ดีกว่า พี่ใหญ่ของเขาคงขาดสตรีแนบกายมานานกินไปถึงได้เป็นแบบนี้!

0                      0                      0                      0                      0                      0

สวัสดีค่า ^_^

 

ช่วงนี้ Blueฯ อยู่ระหว่างเบื่องานค่ะ เคยมีช่วงชีวิตที่ยิ่งทำงานก็ยิ่งสนุก แต่พอถึงจุดนึงไม่ทราบเป็นอะไร อยากพักร้อนยาวๆ ซักสองสามเดือนจัง ถ้าเปรียบกับมือถือก็ต้องเรียกแบตเสื่อมค่ะ ชาร์ตเท่าไหร่ก็ไม่เต็มซักที เฮ้อ...

 

ในตอนนี้อ่านบทประพันธ์ดั้งเดิมแล้วเกิดข้อสงสัยขึ้นมากมายเลยค่ะ อย่างแรกคือ ทำไมฤาษีต้องแก่?” เอิ้กๆๆๆ ฤาษีในความคิดของ Blueฯ น่าจะเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงและอมภูมิ ไม่เห็นต้องแก่เลยนี่นา ก็เลยคิดว่าอยากให้ฤาษีดูแนวๆ หน่อยดีกว่า อย่างที่สองคือ ทำไมเทวดามาช่วยสร้างเมืองใหม่ทั้งเมืองให้ฟรีๆ?” สร้างเมืองที่สวยขนาดเมืองพระอินทร์ใหม่หมดมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะคะ ดังนั้นถ้าไม่ใช่เพราะทศกัณฐ์มีใต้โต๊ะกับเทวดาก็ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนแบบสมน้ำสมเนื้อกันหน่อย คิดไปคิดมาก็เอาแบบนี้ดีกว่า ฮุๆๆๆ ตอนหน้าทศกัณฐ์จะได้มีบทเยอะหน่อย

 

ความรักของลิงขาวจะเป็นอย่างไรต่อไปโปรดติดตามค่ะ แต่ที่แน่ๆ เดี๋ยวคงมีข่าวลือสะพัดไปทั้งบาง ดูออกจะภูมิใจที่ได้เป็นเมียยักษ์นี่นา เอิ้กๆๆๆ ^_^

Comment

Comment:

Tweet

หาเพลงไหนก็ไม่เข้ากับเนื้อเรื่องเเล้ว!นอกจากเพลงโรเเมนติก

#16 By Arm on 2014-06-14 01:16

ข้อสุดท้ายเนี่ยเรียกได้ว่ารวมมิตรทีเดียว งานหนักเหมือนกันน้า sad smile sad smile

#15 By momo (1.46.229.163|1.46.229.163) on 2014-05-05 20:05

#14 By 55 (115.67.70.42) on 2013-09-05 17:29

ต๊ายยยยยยยยยย กรี๊ดแปปได้ป่ะ อร๊ายยยยยยยยยยยยยยย 
ฟินไปนะตอนนี้ #นี่ฉันจะฟินแทนหนุมานทำไม ?

#13 By monster zis on 2013-06-10 22:30

อยากจะร้องดัง ดัง 
 ทศกัณฐ์โดนสาปซะหดหู่เลย   (ชอบ......#ห๊ะ?) 

#12 By Ta*Na on 2012-10-23 22:41

อยากจะกรี๊ดดังๆค่า!!!~~~~
บันไซ~~!!!!!

#11 By OoOpaoO (103.7.57.18|101.51.178.234) on 2012-10-05 17:15

ใช่ๆ เราชอบแนวคิดที่ว่า ทำไมฤๅษีต้องแก่... จริงๆ ด้วยเนอะ
ตกลง หนุมานอมไฟดับเฉยเลย แล้วฤๅษีก็หมดความสำคัญสิทีนี้...ออกมาทำไม ฮ่าๆๆๆ

#10 By THE KON on 2012-10-03 18:04

ขอแสดงความเห็นนิดนึงนะครับ
รามเกียรติ์คือวรรณกรรมที่รังสรรมาเพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระมหากษัตริย์ เป็นวรรณกรรมศักดิ์สิทธิ์ ที่ทุกยุคทุกสมัยให้ความเคารพ เพราะเราถือว่าพระมหากษัตริย์ เป็นสมมติเทพ พระนารายณ์ที่อวตารมาเป็นพระรามแห่งกรุงอโยธยา จึงเป็นดั่งต้นวงศ์แห่งพระมหากษัตรย์ จึงขอความกรุณา ให้คุณหยุดแต่งเรื่องนี้ และลบตอนทั้งหมด
คงคิดว่าผมมาด้วยใจอธรรม์ แต่ลองคิดดูสักนิด บ้านเมืองในปัจจุบัน ที่มีการจาบจ้วงสถาบันเบื้องสูง แล้วยังมีนวนิยายออนไลน์ ที่ดูหมิ่นไปถึงเบื้องบนองค์เทพ และไม่ใช่การขู่ ด้วยรามเกียรติ์เป็นวรรณคดีที่ใช้แสดงโขนเพียงเรื่องเดียว จึงเป็นที่หวงแหนแห่งบรมครูโบราณ หากท่านได้ทำการลบและขอขมาต่อครูโบราณ ก็ขอให้ท่านพบแต่ความสุขสวัสดี แต่ถ้าไม่ ก็ขอให้องค์พระพิราพ จงสำเร็จโทษแก่ท่าน ผู้โอหัง ถือดีในทิฐิมานะ และจงขออย่าได้ประสบความเจริญ จนชั่วชีวิต ขอบคุณครับ :))

#9 By khun. (103.7.57.18|202.12.74.1) on 2012-08-02 13:31

โอ๊ย... ยิ่งอ่านเค้ายิ่งหมั่นเขี้ยวลิงน้อยอ่ะ แหม๊ะ... มันช่างน่าหยิกนัก

#8 By aew (103.7.57.18|49.228.195.7) on 2012-07-29 18:45

หนุมานเอ้ยยยยย เอ็งนี่มันเหลือเกินจริงๆ เดาใจเอ็งไม่ถูกแล้ว ประเดี๋ยวก็ดีดดิ้งประเดี๋ยวก็แมนจริงจัง (แต่เอ็งอยู่บนบ้างก็ดีนะ ยักษ์เป็นฝ่ายรุกซะเยอะแล้วอ่ะ(-..-))

#7 By Evilza (103.7.57.18|118.173.0.126) on 2012-07-17 11:48

อั๊ยยะ เคยอ่านในเด็กดีแล้ว ตามมาอ่านในนี้ต่อ ชอบมากค่า
อ่า แต่หนุมานดับไฟง่ายไปมั้ยอ่า

#6 By kitt13 (103.7.57.18|124.122.64.230) on 2012-07-15 16:56

ยิ่งอ่านยิ่งฮา ตกลงพี่ นุมาน แกไม่อายใครเจรงๆ ที่พี่แกตกพุ่มเป็นเมียยักษ์ 

#5 By pure_ka (103.7.57.18|58.9.186.2) on 2012-06-25 09:14

สนุกมากเลยค้ะะะะ!!! :)) ชอบนักเขียนคนนี้ที่สุดเลย ^^

#4 By ARISA*M-darling on 2012-05-27 21:35

^
^
^
^
ข้าเห็นด้วย!!=.,=(<<<จิ้นเรียบร้อย)

#3 By yong-w- on 2012-05-20 03:43

ทศกัณฐ์ต้องคำสาปแล้ว
ผู้ใดเหนอที่จะมาแก้คำสาปให้ทษกัณฐ์
หวังให้เป็นพระรามเห้อออ

#2 By Mellow[Neko] (103.7.57.18|124.120.252.228) on 2012-05-19 11:47

เดี๋ยวๆ เเล้วไปเป็นเมียของอินทรชิตตอนไหนจ๊ะหนุมาน - 3- เค้าเชียร์ให้ตัวเองเป็นฝาชีนะ

#1 By envious on 2012-05-17 14:57