tumblr visitor stats

มหาบุรุษกายสีทองรู้สึกผิดสังเกตอยู่เล็กน้อยเนื่องจากพระรามเชษฐาของตนดูจะบ่นถึงเรื่องกรุงลงกามากเป็นพิเศษตั้งแต่หลังวันที่งูยักษ์เข้ามาจู่โจม แต่จะว่าไปที่ตนส่งสามทหารเอก หนุมาน องคต และชมพูพานไปดูเชิงก่อนว่าการเดินทางไปกรุงลงกาต้องลำบากและห่างไกลอีกเพียงใด ทหารเอกทั้งสามก็ยังไม่ยอมกลับมารายงานเสียที อาจเป็นเพราะเหตุนี้ทำให้เจ้าพี่ของเขาอยู่ไม่เป็นสุข

ท่านพี่ราม

พระลักษมณ์เอ่ยทักเมื่อเห็นว่าพี่ชายถือคันศรแน่นิ่งอยู่บนหลังม้าแม้ว่าจะมีจิ้งจอกและสัตว์ป่าวิ่งผ่านหน้าไปหลายตัวแล้วก็ตามซึ่งผิดวิสัยเป็นอย่างมาก

พระรามเป็นบุรุษรูปร่างสูงสง่าและมีใบหน้าที่หวานซึ้งจนหยุดสายตาได้ทั้งผู้คนและสรรพสัตว์รอบข้าง ผิวกายสีเขียวนวลงดงามหมดจด ไม่ว่าจะอยู่ในเครื่องทรงแบบใดก็ขับให้ผิวกายดูโดดเด่นขึ้นไปเสียหมด ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงฉ่ำชุ่มมักจะระบายรอยยิ้มนุ่มนวลอยู่เสมอในยามที่ออกสมาคม แต่เมื่อใดที่อยู่องค์เดียวหรืออยู่ต่อหน้าอนุชาลักษมัณก็มักจะแอบเบ้ริมฝีปากเง้างอนเหมือนเด็กเล็กๆ อย่างน่าเอ็นดู บุคลิกภายนอกสมเป็นมหาบุรุษซึ่งพลวานรให้ความเคารพ คือดูนิ่งสงบและนุ่มนวลราวกับแสงจันทร์ แต่ยามวิ่งม้าล่าสัตว์กลับองอาจผ่าเผยเหมือนเด็กหนุ่มวัยฉกรรจ์ผิดกับยามสงบเป็นคนละองค์ เจิดจ้าและระอุดั่งแสงอาทิตย์จึงมีแรงดึงดูดมหาศาลแม้กับผู้ที่ได้สบตาเพียงครั้งแรกให้ตกบ่วงสมัครรักใคร่ในทันที เปรียบดั่งดอกลั่นทมที่งามหมดจดหาใดเปรียบและมีกลิ่นหอมจรุงจิตรุนแรงชวนให้เคลิบเคลิ้ม หากจะสัมผัสดอมดมพอชื่นใจก็ได้อยู่ แต่ถ้าอาจหาญเด็ดลงมาก็ต้องทำใจว่าต้องถูกยางพิษสะกิดผิวจนแสบร้อน 

ท่านพี่

อ...อะไร มีอะไรเหรอลักษมัณ

ฝ่ายที่ถูกเรียกสะดุ้ง 

ดูช่วงนี้ท่านพี่จิตใจไม่ค่อยอ