ท้องฟ้าสว่างใสในยามนี้กลับดูหม่นหมองตามหัวใจของผู้มอง พิเภกรอนแรมออกจากรุงลงกาหลังจากถูกเนรเทศออกมาอย่างไม่ใยดี แม้จะรู้สึกเสียใจอยู่เต็มอกที่ต้องจากครอบครัว แต่อีกใจหนึ่งก็โล่งใจที่ตนสามารถตัดขาดความเป็นเสนาธิการยักษ์เพื่อมาเป็นข้ารองบาทให้พระรามได้อย่างเต็มภาคภูมิ คิดดังนั้นก็หยิบกระดานชนวนขึ้นมาทำนายดวงตัวเองก็เห็นว่าชะตายังไม่ขาด และผู้อุปถัมภ์สำคัญรออยู่ทางทิศตะวันออก

เมื่อจับทิศดูแล้วเห็นว่าทางนั้นเป็นเขาคันธกาฬ เขาเชื่อว่าหากมีจิตผูกพันกับพระรามจริง สุดท้ายเมื่อเหาะข้ามมหาสมุทรไปก็คงได้เจอกันเป็นแน่ คิดได้ดังนั้นจึงรีบดิ่งไปอย่างไม่รอช้า

0                      0                      0                      0                      0                      0

ท่านน้า เค้าขอไปเที่ยวกรุงลงกาได้เปล่า

หนุมานถามขณะนอนกลิ้งไปมาอยู่กลางพลับพลาบนยอดเขาคันธกาฬ บัดนี้เหล่าวานรกำลังเตรียมทัพเพื่อยกไปรับนางสีดากลับคืน แต่การที่จู่ๆ หลานโง่ถามขึ้นมาแบบนี้ก็ชวนให้เขาอยากกุมขมับ

แกจะบ้าเรอะ! เรากำลังจะไปบุกกรุงลงกาอยู่นะ!”

ก็แหม...ให้เค้าไปสืบข่าวก่อนไง

ครั้งก่อนไปเผาเมืองเขาซะราบ นี่ยังจะมีหน้าไปเที่ยวอีกเรอะ!”

สุครีพผู้มีศักดิ์เป็นน้าสะบัดมือไล่หลานไปเสียให้พ้นเนื่องจากตนกำลังเตรียมตัววางแผนรบทัพจับศึกอยู่ เห็นดังนั้นหนุมานจึงหนีออกมาดีกว่า เขาลัดเลาะเดินเล่นไปตามทิวเขาแล้วเจอเข้ากับนิลเอกซึ่งเป็นหัวหน้าทหารวานรลาดตระเวนพอดี ดูท่าทางกำลังยืนเถียงกับใครอยู่ด้วยสิ

ท่าทางจะน่าสนุกแฮะ

ลิงขาววิ่งตรงเข้าไปอย่างลิงโลด

อ้าว ท่านหนุมาน

นิลเอกพักบทสนทนาจากทหารวานรตนอื่นหันมาทักทาย

ไงนิลเอก ทำไมท่าทางเหงื่อแตกงั้นล่ะ

ท่านมาก็ดีแล้ว เมื่อครู่พวกทหา