ท่ามกลางมหาสมาคมของนายทัพวานร มหาบุรุษกายสีเขียวนั่งประทับราชอาสน์อย่างสง่างามท่ามกลางเหล่าขุนพลที่เตรียมรับคำสั่งในวันชี้ชะตาศึกกรีฑาทัพสู่กรุงลงกา นายทัพสุครีพกราบทูลความก้าวหน้าของทัพลิงที่จัดเจนการศึกมากขึ้น เช่นเดียวกับพระยาพิเภกเตรียมการว่ากลศึกในการกรีฑาสู่ลงกาอย่างสง่างาม

“ข้าเกรงว่าอาจจะใช้เวลาต่อเรือเพื่อเดินทางข้ามมหาสมุทรอีกราวครึ่งปี”

พิเภกทูลแจ้ง และขุนพลวานรก็พยักหน้ารับทราบ

องค์รามสดับอย่างพิเคราะห์ บัดนี้ใจเขายังคงผูกสัมพันธ์กับราวณะไม่คลาย ทั้งความแค้นต่อทศกัณฐ์ก็เดือดดาลไม่สร่าง ยิ่งคำสุดท้ายที่พญารากษสท้าทายว่าจะกระจ่างใจเมื่อไปถึงกรุงลงกาเขาก็แทบอดรนทนไม่ได้

“ให้เรารอชำระแค้นเพื่อกู้ศักดิ์ศรีสีดาถึงครึ่งปีเห็นจะไม่ไหว และนานขนาดนั้นเหล่าทหารจะยิ่งขาดความฮึกเหิม เราต้องการกรีฑาทัพตอนนี้เลย”

พระยาพิเภกเหลือกดวงตา หากมีบัญชาเช่นนี้ พญาย