มหาบุรุษกายสีเขียวอ่อนกรีดดวงตาพิศใบหน้าของนิลพัทซึ่งบัดนี้คุกเข่าประณตน้อมอยู่หน้าพลับพลาด้วยตัวสั่นเทา พระรามปราดมองไปทางขวายังอนุชาลักษมัณที่เคียงข้างอยู่และเห็นว่าใบหน้าโกรธขึ้ง ส่วนทางซ้ายเสนาธิการพระยาพิเภกก็ส่ายหน้าอย่างระอาใจ ฝ่ายสุครีพที่เพิ่งจะดำเนินมาถึงและถวายตัวเข้าเฝ้าก็อดจะประหลาดใจกับบรรยากาศนี้ไม่ได้

“นายทัพสุครีพ”

เสียงหวานเอ่ยดังกังวานจับจิตจากพระรามตอบรับด้วยเสียงขานจากพญาวานรกายสีชาด

“เราได้ยินมาว่านิลพัทลอบหนีกองไปสมสู่กับนางสุพรรณมัจฉาโดยไม่รู้ว่านางบัญชาให้ปลาใหญ่น้อยขนหินถมถนนไปทิ้ง แต่สุดท้ายหนุมานจับได้ นางมัจฉากลับตกเป็นเมียหนุมานจึงได้เปลี่ยนใจยินยอมช่วยขนหินกลับมาเป็นถนนดังเดิมจริงหรือไม่”

นายทัพสุครีพเบิกดวงตาอย่างแปลกใจ

“องค์รามได้ยิ