เพียงปรากฏรถแก้วเวไชยันต์ ทิพยานแห่งองค์อินทร์ซึ่งลอยเลื่อนลงมาจากวิมาน มาตุลีสารถีกุมเขนกำชับสินธพเทียมเทพบุตรพันองค์แปลงลอยลงตรงหน้าทัพพระราม เพลาเพชรเก็จครามอโณทัยส่องประกายงามดังรถทรงพระอาทิตย์ เพียงได้พิศยามเคลื่อนก็รวดเร็วดั่งลมพา

มหาบุรุษกายสีเขียวจ้องมองภาพวิจิตรตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง ผิดกับเหล่าลิงที่ต่างโห่ร้องโหวกเหวกยามได้เห็นเทหวัตถุหรูหราเคลื่อนลอยลงมาจากวิมานชั้นฟ้า

พระยาพิเภกมองผ่านแว่นวิเศษและเห็นว่ารถแก้วเวไชยันต์นี้เป็นที่ประทับองค์อินทร์จริง เทวดาที่ขับรถแก้วก็ดูเป็นผู้เปี่ยมบารมี จึงทูลถวายรายงานต่อองค์รามว่าผู้มาเยือนครานี้หาได้เป็นอริไม่

มาตุลีดำเนินลงจากรถแก้วอย่างสง่างามสมเป็นเทพบุตรแห่งชั้นดาวดึงส์ ใบหน้าเยือกเย็นทว่างดงามเช่นเทพบุตรโดยทั่วไป ผิวกายขาวนวลสะอาดตา มงกุฎน้ำเต้ากลมรับกับใบหน้าขาวละเอียด แม้ริมฝีปากแสยะยิ้มแต่นัยน์ตากลับเย็นชา มิต่างจากท้าวเธอชั้นฟ้าผู้ไว้ตัวโดยทั่วไป

“ถวายพระพรพระรามแห่งอโยธยา เร