เพียงปรากฏรถแก้วเวไชยันต์ ทิพยานแห่งองค์อินทร์ซึ่งลอยเลื่อนลงมาจากวิมาน มาตุลีสารถีกุมเขนกำชับสินธพเทียมเทพบุตรพันองค์แปลงลอยลงตรงหน้าทัพพระราม เพลาเพชรเก็จครามอโณทัยส่องประกายงามดังรถทรงพระอาทิตย์ เพียงได้พิศยามเคลื่อนก็รวดเร็วดั่งลมพา

มหาบุรุษกายสีเขียวจ้องมองภาพวิจิตรตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง ผิดกับเหล่าลิงที่ต่างโห่ร้องโหวกเหวกยามได้เห็นเทหวัตถุหรูหราเคลื่อนลอยลงมาจากวิมานชั้นฟ้า

พระยาพิเภกมองผ่านแว่นวิเศษและเห็นว่ารถแก้วเวไชยันต์นี้เป็นที่ประทับองค์อินทร์จริง เทวดาที่ขับรถแก้วก็ดูเป็นผู้เปี่ยมบารมี จึงทูลถวายรายงานต่อองค์รามว่าผู้มาเยือนครานี้หาได้เป็นอริไม่

มาตุลีดำเนินลงจากรถแก้วอย่างสง่างามสมเป็นเทพบุตรแห่งชั้นดาวดึงส์ ใบหน้าเยือกเย็นทว่างดงามเช่นเทพบุตรโดยทั่วไป ผิวกายขาวนวลสะอาดตา มงกุฎน้ำเต้ากลมรับกับใบหน้าขาวละเอียด แม้ริมฝีปากแสยะยิ้มแต่นัยน์ตากลับเย็นชา มิต่างจากท้าวเธอชั้นฟ้าผู้ไว้ตัวโดยทั่วไป

“ถวายพระพรพระรามแห่งอโยธยา เรามีนามว่ามาตุลี อำมาตย์ที่หนึ่งในองค์อินทร์และเป็นสารถีประจำองค์”

ผู้มาเยือนลงพับเพียบวันทา ท่าทางนอบน้อมแต่เยือกเย็นจนน่าขนลุกทำให้ลิงเผือกที่นิ่งอยู่นานไม่สบอารมณ์ กระบี่วานรแหวกฝูงลิงน้อยใหญ่ออกมาถึงแถวหน้า จ้องตาประสานกับมาตุลีอย่างท้าทาย ดูเหมือนอีกฝ่ายก็ไม่ได้รู้สึกระคายเนตรแต่อย่างใดจึงได้เบือนหน้าไม่สนใจและกลับมาสนทนากับพระรามต่อ

“เทวบุตรแห่งองค์อินทร์มีกิจใดกับเราหรือ”

น้ำเสียงกังวานใสราวกับระฆังแก้วชวนให้มาตุลีเผลอพรายยิ้มขึ้นมา ดวงตาคมกริบปรายมองอย่างสงบ แต่สักพักจึงคลานเข่าเข้ามาใกล้และทำความเคารพเสียแทบจะแนบชิดผิวกายสีเขียวละเอียด พระลักษมณ์เห็นดังนั้นจึงปราดตรงเข้ามาขวางด้วยเกรงว่าเทวดาองค์นี้อาจจะคิดโลมเลียพระเชษฐา

ฝ่ายมาตุลีกรีดดวงตามองลักษมัณที่ตรงเข้ามาขวางด้วยสีหน้าเฉยชาเช่นเดิม เพียงแค่ส่องสายตาคมกริบ บุรุษกายสีทองก็อ่อนยวบลงนั่งกองอยู่กับพื้น สองขาราวกับเป็นอัมพาต เพียงเท่านี้ทั้งพิเภกและสุครีพก็หยั่งได้ถึงอิทธิฤทธิ์ของชาวสวรรค์ซึ่งแตกต่างจากชาวมนุษย์มากนัก

“องค์อินทร์นายข้ามีบัญชาให้นำรถแก้วเวไชยันต์ ยานทิพย์วิมานนี้มามอบให้แก่พระราม ด้วยว่าท่านเป็นผู้นำที่ถือสัตย์และกล้าหาญต่อกรกับพงศ์ยักษ์ได้อย่างน่าชม เมื่อองค์อินได้ทราบว่าท่านจะกรีฑาพลผ่านถนนสู่กรุงลงกา เพื่อให้สมพระเกียรติท้าวเธอแห่งอโยธยา จึงได้พระราชทานทิพยานสูงด้วยเกียรติภูมินี้มาให้ หวังว่าท่านจะเดินทัพอย่างสมเกียรติและปราบทศกัณฐ์ได้ดังหทัยหวัง”

พระรามพยักหน้าอย่างเรียบนิ่ง ไม่ทันเอ่ยอะไร หนุมานก็กระโดนเข้ามากลางวงแหวใส่ทันที

“เอารถมาให้ก็ขอบใจอยู่หรอกนะ แต่จู่ๆ เอาของดีมาให้ฟรีๆ แบบนี้มันไม่น่าแปลกไปหน่อยเหรอ แน่ใจได้ยังไงว่าเจ้าไม่ใช่ยักษ์แปลงมา”