ลิงหนุ่มกายสีเขียวทรงมงกุฎสามกลีบยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าประตูเมืองลงกายด้วยใจร้อนรุ่มดั่งสุมไฟ

“ข้ามีนามว่าองคต! เป็นคนถือสาส์นจากพระรามถึงเจ้ายักษ์ชั่วทศกัณฐ์! จงเปิดประตูเมืองให้ข้าเดี๋ยวนี้!

นายทวารยักษาได้ยินก็รู้สึกประหลาดใจ จริงอยู่ว่าพวกวานรไม่เคยเกรงกลัวหรือรู้มารยาท แต่ขนาดส่งมาเป็นคนถือสาส์นกลับกล่าวหาว่าท้าวทศกัณฐ์แห่งลงกาเป็นยักษ์ชั่ว ใครที่ไหนจะยอมเปิดประตูเมืองให้

ฝ่ายที่เฝ้าประตูแอบโผล่หน้าไปดูก็เห็นว่าท่าทางเป็นลิงกร่างน่าดู

“มันมั่นใจเว่อร์เลยลูกพี่ หรือว่ามันมีดีอะไร”

นายทวารกระซิบถามหัวหน้าซึ่งลอบมองบ้างแล้วนิ่งคิด

“อืม...เจ้านั่นบอกว่าชื่อองคตใช่มั้ย ชื่อคุ้นๆ นะ”