เสียงสังคีตจากสายพิณดีดบรรเลงคลอเคล้าแสงโสมในคืนจันทร์เพ็ญที่สุกสกาวสว่างวาวทั่วท้องฟ้า เพียงปลายนิ้วกรีดผ่านเส้นเสียง ยอดหญ้าและดอกไม้ที่นอนหลับพริ้มก็ราวกับจะฝันเปี่ยมสุขพร้อมสำหรับการเบ่งบานอย่างปรีดิ์เปรมในวันรุ่งขึ้น

พญายักษ์กายสีมรกตสูงใหญ่ที่เอนกายไสยาสน์อยู่บนเตียงทอดดวงตามองดูคนธรรพ์ร่างบางที่ดีดพิณได้ไพเราะอย่างเพลิดเพลิน เขาไล้สายเนตรไปทั่วผิวกายนวลสีหงเสนและดื่มด่ำภาพดวงหน้าแสนงามที่กำลังขับกล่อมพืชพันธุ์ในวังอย่างสราญใจ พิศดังนั้นก็แทบอยากจะกระโจนเข้าไปรวบร่างบางเข้ามาโอบกอดเสียเหลือคณา แต่เมื่อคิดว่าอาจจะทำให้นกน้อยแสนบริสุทธิ์ต้องบาดเจ็บจึงเกิดสตินั่งสงบนิ่งต่อไป

บุรุษสูงใหญ่ทอดเศียรลงบนหมอนและหลับตาพริ้มเพื่อเปิดโสตให้รับความหวานละมุนของเสียงบรรเลงพิณ สองมือประสานวางเหนือศีรษะและผ่อนลมหายใจอย่างสบาย ท่าทางเคลิ้มฝันชวนให้ประคนธรรพ์ซึ่งกำลังกรีดนิ้วต้องลอบหันมามอง เพียงได้เห็นร่างกายสีเขียวส่องแน่นหนักด้วยกล้ามเนื้อ แผ่นอกเปลือยเปล่าและต้นแขนใหญ่แข็งแกร่งน่าพึ่งพา แนวหน้าท้องลาดไหลดังลอนคลื่นลามลงไปยังผ้าไหมนุ่งนอนเนื้อบางเบาแนบช