เด็กหนุ่มผิวสีน้ำผึ้งอ้าปากเหวอจนข้าวแทบร่วงจากปากเมื่อเห็นบุคคลที่คาดไม่ถึงอยู่ตรงหน้า ระหว่างตั้งสำรับมื้อกลางวันที่ศาลาริมน้ำเช่นเคย ไกรทองที่เพลินอยู่กับการกินก็ได้รับแจ้งจากนางบ่าวว่ามีแขกจากนนทบุรีมาขอพบเขา นึกไม่ถึงว่าจะเป็นคนที่ทำให้กลืนข้าวไม่ลงได้เลยทีเดียว

“อ...อาจารย์คง”

“เออสิวะ ไอ้ไกร”

ชายสูงวัยรูปร่างสูงใหญ่มีผิวกายอัดแน่นไปด้วยรอยสักสีดำสนิทน่าครั่นคร้ามทั่วทั้งตัว แม้อายุอานามจะเข้าวัยสี่สิบปีแล้วแต่วิชาอาคมแก่กล้าและฝีมือด้านบู๊ที่ไม่เป็นรองใครทำให้ใบหน้าและร่างกายยังคงกำยำน่าเกรงขามและอ่อนกว่าวัยอยู่โขราวกับเป็นพี่ชายของไกรทองก็ไม่ปาน ด้วยรูปร่างเล็กปราดเปรียวและใบหน้าเหี้ยมประดับแนวกล้ามเนื้อกับบาดแผลรอบตัวเป็นเครื่