พญากุมภีล์เอนหลังอยู่บนบัลลังก์ที่รายล้อมด้วยความว่างเปล่า แม้รอบกายจะไม่มีร่องรอยการต่อสู้เนื่องจากลูกแก้ววิเศษบันดาลให้ทุกอย่างคืนสู่ปกติ แต่บัลลังก์ที่สองข้างไร้เมียขนาบ ไร้ท้าวรำไพที่เคยช่วยเหลืออยู่เสมอ แม้ยังมีนางกำนัลและเหล่าโยธามากมายแต่ก็ไร้ค่าเหลือเกิน

“องค์ราชา มีสาสน์มาจากพิษณุโลก ชากังราว และไตรตรึงษ์ พะย่ะค่ะ”

มหาดเล็กต้นห้องเอ่ย

ชาละวันรับราชสาสน์ทั้งสามมาอ่านอย่างพิจารณา เขาพอจะเดาได้อยู่ว่าเนื้อหาเขียนว่าอย่างไรเพราะวงศ์กุมภีล์แห่งพิษณุโลกคือบ้านเกิดของเลื่อมลายวรรณ ชากังราวคือบ้านเกิดของวิมาลา ส่วนไตรตรึงษ์ก็คือบ้านเกิดของมารดาเขา ดังนั้นราชสาสน์ทั้งสามจึงเสนอความช่วยเหลือในการกำจัดหมอจระเข้ที่บังอาจเหิมเกริมถึงเพียงนี้ จะให้ยกกองทัพกุมภีล์หรือส่งมาแต่ขุนพลไร้พ่ายก็ได้

“แจ้งกลับไปว่าเราซาบซึ้งในน้ำใจอย่างมาก แต่ศึกนี้จะปิดฉากลงอีกไม่นานแล้ว”

บุรุษสูงสง่าเอ่ย โยธาต้นห้องจึงรับคำก่อนจากไป

ชาละวันเอนกายลง