เรื่องสั้นร้านกาแฟ 8: Pimm's

posted on 09 Aug 2015 11:10 by ffmanblue in Short

        ชาร์ลีเดินขึ้นบันไดอพาร์ตเมนท์ด้วยอารมณ์ราวกับฉลองปีใหม่มิลเลเนียม สองมือหอบถุงสูทผ้าไหมกีตอนที่อาสาไปซักแห้งให้อัล เร เนโร เขายืนอยู่หน้าห้องและล้วงกุญแจออกมาไข สิ่งแรกที่ทำหลังจากเปิดไฟคือบรรจงแขวนสูทไหมไว้อย่างเรียบร้อยหน้าประตู เขาอุตส่าห์หอบกลับมาที่ห้องพักด้วยแทนที่จะเอากลับไปไว้ที่ร้านก็เพราะคิดว่าคืนนี้จะขอนอนดูเสื้อสูทให้ชื่นใจเสียหน่อย ไม่บ่อยนักที่เขาจะเห็นใครสวมสูทไหมเนื้อดีขนาดนี้เดินไปมาตามท้องถนนเพราะผ้าไหมเงาวับมักจะเหมาะกับงานรื่นเริงยามกลางคืนมากกว่า

        ระหว่างที่กำลังจะตรงไปยังเตียงนอนในห้องพักแบบสตูดิโอเปิดโล่งเป็นพื้นที่ใช้สอยรวมตั้งแต่รับแขกไปยันนอนและแสนจะแคบ จู่ๆ มือใหญ่สวมถุงมือหนังแสนแพงของ Hermes ก็โอบล็อกร่างเขาจากด้านหลัง อีกมือปิดปากเด็กหนุ่มเสียสนิท กลิ่นน้ำหอมดอลเช่แอนด์กาบบาน่าอินเทนโซ่กรุ่นด้วยลาเวนเดอร์ กลิ่นยาสูบ และมัสค์ราคาแพงทำให้เด็กหนุ่มจำได้เป็นอย่างดี สิ่งเดียวที่ทำให้เขายอมยืนนิ่งไม่ติงไหวก็เพราะกลัวว่าเทรนช์โค้ตของกีตอนที่บุรุษเบื้องหลังใช้คลุมกายจะยับก็เท่านั้น

        “ค้นให้ทั่ว”

        เสียงทุ้มของร่างที่โอบหลังและอุดปากชาร์ลีเอ่ยขึ้น บอดี้กา